W Bukowinie góry w niebie postrzępionym

W Bukowinie rosną skrzydła świętym bukom

Minął dzień wiatrem z hal rozdzwoniony 

I nie mogę znaleźć Bukowiny

I nie mogę znaleźć

Chociaż gwiazdy mnie prowadzą ciągle szukam



W Bukowinie zarośnięte echem lasy

W Bukowinie liść zieleni się złoci

Śpiewa czasem banior ciemnym basem

I nie mogę znaleźć Bukowiny

I nie mogę znaleźć

Choć już szukam godzin krocie i dni krocie



W Bukowinie deszczem z chmur opada

Okrzyk ptasi zawieszony w niebie

Nocka gwiezdną gadkę górom gada

I nie mogę znaleźć Bukowiny

I nie mogę znaleźć

Choć mnie woła Bukowina wciąż do siebie


Pejzaże harasymowiczowskie



Kiedy stałem w przedświcie a Synaj

Prawdę głosił przez trąby wiatru

Zasmreczyły się chmur igliwiem

Bure świerki o góry wsparte 

I na niebie byłem ja jeden

Plotąc pieśni w warkocze bukowe

I schodziłem na ziemie za kwestą

Przez skrzydlącą się bramę Lackowej



	I był Beskid i były słowa

	Zanurzone po pępki w cerkwi baniach

	Rozłożyście złotych

	Smagających się wiatrem do krwi



Moje myśli biegały końmi

Po niebieskich mokrych połoninach

I modliłem się złożywszy dłonie

Do gór do madonny brunatnolicej

A gdy serce kroplami tęsknoty

Jęło spadać na góry sine

Czarodziejskim kwiatem paproci

Rozgwieździła się Bukowina



	I był Beskid i były słowa

	Zanurzone po pępki w cerkwi baniach

	Rozłożyście złotych

	Smagających się wiatrem do krwi