Dom mój gdy wracam po północy 

Śpi zegar tylko czas mu odlicza

Pst w kącie błyszczą oczy kota

Dość wrażeń jak na dziś czas odpocząć



	Jeszcze mi brzmi uliczny gwar

	Jeszcze w oczach mam neonów blask

	Ale nadszedł czas by kłaść się spać



Noc nadaje rzeczom nowe kształty

Mam przed sobą inny świat w splocie cieni

Za oknami kroki już ostatnie

Mrok niby czarny płaszcz kryje ziemię

	

	Jeszcze mi brzmi uliczny gwar

	Jeszcze w oczach mam neonów blask

	Ale nadszedł czas by kłaść się spać



Śpij mówi cicho skrzyp podłogi

Śpij rano słońce ci sen odbierze

Dzień już niedługo - już za progiem

Znów trzeba będzie wstać jutro przeżyć

	

	Jeszcze mi brzmi uliczny gwar

	Jeszcze w oczach mam neonów blask

	Ale nadszedł czas by kłaść się spać


Mistrzowi Harasymowiczowi



Jeszcze się z nocy kołysze miasto

8.15 na Stawach bar

bramę otwiera wchodzimy tędy

Ja i Hnatowicz Jan



Co tu zostało z wierszy Mistrza

Klasa robotnicza fasolka z bufetu

A smak poranny piwa łapczywie 

Poznają poematy w beretach



Wszedł dzielnicowy krokiem szeryfa

Ostro spod dacha popatrzył

Nie mieści mu się w głowie służbowej

Że można wypić na czczo

Co tu zostało z wierszy Mistrza

Kiedy wyjść trzeba na papierosa

A bufetowa grozi gliną 

Gdy ktoś coś powie głośniej



Pod ścianą zaraz przy wejściu

Paląc sporty z rękawa

Siedli goście wprost z wierszy Mistrza

Bubu Makino wypisz wymaluj



Słuchaliśmy ich z Hnatowiczem

Jak żywy poemat Stawów

Poezją był brzęk ich kufli

Kosmiczny wymiar miały słowa



Lecz chłopakom od sąsiedniego stolika

Chyba z zawodówki pobliskiej

Nagle się dziwnie zachciało

Żeby te zgredy wyszli



Co tu zostało z wierszy Mistrza

Chłodem powiało od drzwi niedomkniętych

I wyszliśmy z Hnatowiczem

Gdzie indziej szukać poezji