Daj ciepło Twoje daj kształt twarzy

A włosy moje do ust przytul

Pieśń jaką znasz najstarszą zanuć

Nie słowem lecz dłońmi pytaj



Weź oczy daję w nich pragnienie

Mych ramion weź przystań cichą

Weź potu zapach a z rak drżenie

Jak z talii kart mnie wyczytaj



Wejdź we mnie falą wpłyń wpłyń we mnie

Pod serce dojdź aż do krzyku 

Krwi potem spokój wróć znużeniem

Półsennie  niech płynie w żyłach



I dłonie nasze spleć w sytości

Posłuchaj jak cisza rośnie

Wiesz sporo czasu do jasności 

Czekajmy niech wpierw noc zaśnie


Śpi obok mała krucha istotka 

A oddech Jej ważniejszy dla mnie jest 

Niż południowy wiatr niespodziany

Niż księżyc

     Niż słodycz tego świata

       W pieśniach opiewana



Czuwanie moje

   Strażniczą wieżą

       Nad niezmierzoną 

            Przestrzenią Jej snu



Obszedłem już wszystkie góry

Widziałem zdjęcia chłopaków z Lhotse

Na ścianie mam K-2

      Lecz chylę czoła nad Olgą

         I wiem że moją bazą 

             Jest miejsce to małe



Śpij małą syta istotko

Bo oddech Twój ważniejszy dla mnie jest 

Niż kurz przebytych dróg

     Niż plik wygranych zdarzeń 

        A słowa znaczą wtedy

             gdy jesteś w nich Ty



Śpi obok mała istotka

Której oddech ważniejszy jest

Niż południowy wiatr

    Czuwanie moje

        strażniczą wieżą

           nad niezmierzoną 

              przestrzenią jej snu



Obszedłem już wszystkie góry

Widziałem zdjęcia chłopaków z Lhotse