I Kolędziołka Kacper Z Sękowej

    Ja Panu w mym dzbanie

    Żywicy przyniosę

    Co w nim niby w trzosie

    Miedziakiem się mieni

    Świerkowa z imienia

    Beskidzka to święta

    I jej to pamiętam

    Przyniosę Dziecięciu



II Kolędziołka Melchior z Wysowej (Prawosławny)

    Ja Panu do dzbana

    Nałożę zapachu

    Drzew starych i piachu

    I kwiatów jesiennych

    Co w słońcu brzemienne

    Leniwe na trawie

    Zasnęły już prawie

    Przyniosę Dziecięciu



III Kolędziołka Baltazar Z Libuszy

    Ja Panu trzy dzbany

    Ze złotem bukowym

    Z jesiennej Łachowej

    Przyniosę od siebie

    I wiatru co w niebie

    Wygrywa kolędy

    Nie tędy to tędy

    Przyniosę Dziecięciu



        Hej pastyrze! Hej pastyrze!

        Skaczta aż do powały

        Muczta bydlątka boże

        Raduj się świecie cały

        Bo się narodziło Dzice

        Nożynami machające

            Powoluśku bo niechcący

            Józefie pijaczyno

            Uksywdzis jedyne

            Hej ho! dookoła

            Hej ho! dokoluśka

        Stała się boża wola

        Pojaśniało niebo z gwiazdy

        Pojaśniała twarz od łez co

        Po policzkach spłynęły

            Ady nie płac matka bez co?

            Uśmiechnij się do synacka


Mistrzowi Harasymowiczowi



Jeszcze się z nocy kołysze miasto

8.15 na Stawach bar

bramę otwiera wchodzimy tędy

Ja i Hnatowicz Jan



Co tu zostało z wierszy Mistrza

Klasa robotnicza fasolka z bufetu

A smak poranny piwa łapczywie 

Poznają poematy w beretach



Wszedł dzielnicowy krokiem szeryfa

Ostro spod dacha popatrzył

Nie mieści mu się w głowie służbowej

Że można wypić na czczo

Co tu zostało z wierszy Mistrza

Kiedy wyjść trzeba na papierosa

A bufetowa grozi gliną 

Gdy ktoś coś powie głośniej



Pod ścianą zaraz przy wejściu

Paląc sporty z rękawa

Siedli goście wprost z wierszy Mistrza

Bubu Makino wypisz wymaluj



Słuchaliśmy ich z Hnatowiczem

Jak żywy poemat Stawów

Poezją był brzęk ich kufli

Kosmiczny wymiar miały słowa



Lecz chłopakom od sąsiedniego stolika

Chyba z zawodówki pobliskiej

Nagle się dziwnie zachciało

Żeby te zgredy wyszli



Co tu zostało z wierszy Mistrza

Chłodem powiało od drzwi niedomkniętych

I wyszliśmy z Hnatowiczem

Gdzie indziej szukać poezji