Gdzy śpisz obca lampy światłu

W półmroku rozgrzanej pościeli

Moje pióro Twoje rysy kreśli

słowami tworzonymi pomału



Jakże nazwać nad którą sie czuwa

Ciepła garść w oprawie uśmiechu

Każde słowo innych słów jest echem

A z nowymi idzie jak po grudzie



Gdy drzwi zostawiasz otwarte

Dla szorstkich zapachów drogi

Pomna nocy leżących odłogiem

I wciąż pytań bezsennych czy warto



Jakze nazwać nad którą sie czuwa

Ciepła garść w oprawie usmiechu

Każde słowo innych słów jest echem

A z nowymi idzie jak po grudzie



Gdy myśl z pociągu w pół drogi

W dom zawita o stacji tysiąc

Daj jej chwilę przy Tobie odpocząć

Bo ta myśl ciągle myśli o Tobie


Dużo palę ostatnio

     a braknie

 i po cudze chętnie sięgnę ręką

 i myślę dużo myślę

     choć myśli

 nie zawsze są dobre i piękne

     i brakuje mi w sobie

                       tej siły

     ktorej braku nie dostrzegałem nigdy

     by odrożnić racje

                       tych co są

     od racji tych ktorzy byli

 wczoraj było i jest

     bo tkwi we mnie

 i niech będzie choć jutro lecz ze mną

 bo to wczoraj jest ważniejsze niż jutro niepewne

     i siedzimy przy stole

                         ot tak

     święto po co gdy starczy bania

     i mowimy mowimy

                       choć

     słowa tylko składają się

                       w zdania...