Gdzy śpisz obca lampy światłu

W półmroku rozgrzanej pościeli

Moje pióro Twoje rysy kreśli

słowami tworzonymi pomału



Jakże nazwać nad którą sie czuwa

Ciepła garść w oprawie uśmiechu

Każde słowo innych słów jest echem

A z nowymi idzie jak po grudzie



Gdy drzwi zostawiasz otwarte

Dla szorstkich zapachów drogi

Pomna nocy leżących odłogiem

I wciąż pytań bezsennych czy warto



Jakze nazwać nad którą sie czuwa

Ciepła garść w oprawie usmiechu

Każde słowo innych słów jest echem

A z nowymi idzie jak po grudzie



Gdy myśl z pociągu w pół drogi

W dom zawita o stacji tysiąc

Daj jej chwilę przy Tobie odpocząć

Bo ta myśl ciągle myśli o Tobie


Poślę dziewczynie torbę pomarańcz 

Niechaj ich wielki kuliste głowy

W Jej drobnych dłoniach radośnie tańczą

Taniec ogniście pomarańczowy

	Taniec ogniście pomarańczowy



Poślę dziewczynie kwiaty niedrogie

Co zapach ziemi płatkami kryją

Rosnące cicho na kopcach mogił

	Takie nie swoje - jak ja niczyje



Poślę dziewczynie na liściach buka

Promienie słońca i wiatru zapach

Choć długo będę po górach szukał

	Naniosę wreszcie na liście mapy

Poślę dziewczynie ślad kół szeroki

Co się nie kończy i nie zaczyna

Odbity w kurzu spękanej drogi 

Po której schodzi z gór biała zima

	Po której schodzi z gór biała zima



Poślę dziewczynie miłość do szlaków

Do gór połonin bacowych gadek

Poślę Jej czerwień ze wszystkich maków

A później chyba już sam przyjadę

	A później chyba już sam przyjadę