Zabieram się do pisania

listki pro Tebe moja draha

i słowa krągłe jak całowanie

jak łzy spłynęły pióra śladem

tęsknie do złocistego piachu

włosów Twych ląką pachnących 

		i sadem

brakuje mi uśmiechu Twego 

Twych oczu, piersi, uścisku dłoni,

Zabrakło mi drugiego brzegu

Na którym stałaś szare, drobne

		Drzewo

Już ręka myśli nie może

		Dogonić,

Już myśli fala zieleni

		 Zalewa,



Uź moja miła ne budu pesni

pro Tebe składał ślecinko heska

Wczoraj być może było za wcześnie

Dzisiaj - zbyt późno - zieleń dokoła

Rozlewa banior rzęsa niebieska

Przed marzeniami pochylam czoło


Dużo palę ostatnio

     a braknie

 i po cudze chętnie sięgnę ręką

 i myślę dużo myślę

     choć myśli

 nie zawsze są dobre i piękne

     i brakuje mi w sobie

                       tej siły

     ktorej braku nie dostrzegałem nigdy

     by odrożnić racje

                       tych co są

     od racji tych ktorzy byli

 wczoraj było i jest

     bo tkwi we mnie

 i niech będzie choć jutro lecz ze mną

 bo to wczoraj jest ważniejsze niż jutro niepewne

     i siedzimy przy stole

                         ot tak

     święto po co gdy starczy bania

     i mowimy mowimy

                       choć

     słowa tylko składają się

                       w zdania...