Na mojej grządce przed domem 

Rośnie mak i łopian 

Złocą się mlecze i wiersze 

A kiedy dojrzewają mlecze 

Ulatują w niebo 

A z nimi wiersze lecą jak ptaki 



Bo moje wiersze są jak ptaki 

Z ziemi wyrosły i pachną ziemią 

I zachwycają się jesienią 

Porą rudych lasów 



Na mojej grządce przed domem 

Spokojnie cicho i swojo 

Księżyc zasiewa blask pachnący 

A pachnie on dymem i nocą 

Burzy pomrukiem i mymi wierszami 

Spotkał je widać gdzieś w niebie 



Bo moje wiersze są jak ptaki 

Z ziemi wyrosły i pachną ziemią 

I zachwycają się jesienią 

Porą rudych lasów


Najpiękniejsza jesteś kiedy Twoje oczy

	            Rozgwieżdżają noc we mnie

Najpiękniejsza jesteś kiedy Twoje włosy 

	            Rozjaśniają myśli me ciemne

Najpiękniejsza jesteś kiedy oddychaniem 

                            Rozświetlasz powietrze

Moje myśli wiatr rozwiewa a Ty jesteś w wietrze

Oddechem i światłem w powietrzu

Najpiękniejsza jesteś kiedy ciała nasze 

                            wspólnym potem pachną

Najpiękniejsza jesteś boś dla mnie

                            Powietrzna i Jasna