A jeśli mnie dom buczyną spięty

Tej nocy przyjmie w swoje progi

Zapalę gwiazdy w nocy głębi

A sam zakwitnę polnym głogiem



Beskid kołysze się i szumi 

I chwiać się będzie drżeniem nieba

I horyzontu zmieni drogi

I umrzeć moim słowom nie da



Do końca drogi swej noc zmierza

I płoną drzewa w nocnym chłodzie

Czy gościem będę w nim czy muszę 

Do domu swego wejść jak złodziej

A Beskid woła znak mi daje

Pójdź oto droga już niedługa

I trwa świt złocąc wyświechtana

Jesiennym złotem biedna fuga


W śniegu słońcem połączeni

Plotąc tkliwości przędze

Ponad czasem żyją

		Sami w wirze zdarzeń

Krok za krokiem

		Krok za krokiem

Idąc krokiem sarnim

			Zakochani

	Deszczu krople ci utoczę

	W świecidełko przejrzyste

	Rozniebieszczę morze

		Rozszeleszcze liście

	Coraz bliżej

		Coraz bliżej

	Wspólne oddychanie

			Zakochani

Dam na dłoni ciepła garstkę

Oczu palcami dotknę

Chcesz powróżę z kart Ci 

		 Cisze zwielokrotnię

Lat już tyle

	Lat już tyle

Połączeni snami

			Zakochani

	Na kobiercu resztek zimy

	Ręce związane chmurą

	Biblia Połoniny

			Błogosławią góry

	Dokąd idą

		Dokąd idą

	Życia stromą granią

			Zakochani