Nocna piosenka o mieście



W mieście jak ryby tramwaje

A miasto jak studnia bez dna

A niebo jak żuraw a niebo jak żuraw

Schylą się nocą i świtem powstaje

Nad rybną studnią bez dna



Zaułków lipcem sparzonych

Wyciszyć nie może zmrok

Zasiedli na ławkach

Zasiedli na ławkach

Ludzie co twarze dniem zmęczone

Pod lipiec kładą i mrok



Nie śpię bo spotkać chce w mieście

Tę ciszę co gęsta jak noc

Rozmawiać z krokami swoimi krokami

I oto idę nocy naprzeciw

Bo wokół cisza i noc



Czekam aż neon przytłumi

Rozmyta latarnia dnia

Odnajdą się cienie

Odnajdą się cienie

I ludźmi ulice zatłumią

Czekam na przyjście dnia



W mieście jak ryby tramwaje

A miasto jak studnia bez dna

A niebo jak żuraw a niebo jak żuraw

Schyla się nocą i świtem powstaje

Nad rybną studnią bez dna


Daj ciepło Twoje daj kształt twarzy

A włosy moje do ust przytul

Pieśń jaką znasz najstarszą zanuć

Nie słowem lecz dłońmi pytaj



Weź oczy daję w nich pragnienie

Mych ramion weź przystań cichą

Weź potu zapach a z rak drżenie

Jak z talii kart mnie wyczytaj



Wejdź we mnie falą wpłyń wpłyń we mnie

Pod serce dojdź aż do krzyku 

Krwi potem spokój wróć znużeniem

Półsennie  niech płynie w żyłach



I dłonie nasze spleć w sytości

Posłuchaj jak cisza rośnie

Wiesz sporo czasu do jasności 

Czekajmy niech wpierw noc zaśnie