Nocna piosenka o mieście



W mieście jak ryby tramwaje

A miasto jak studnia bez dna

A niebo jak żuraw a niebo jak żuraw

Schylą się nocą i świtem powstaje

Nad rybną studnią bez dna



Zaułków lipcem sparzonych

Wyciszyć nie może zmrok

Zasiedli na ławkach

Zasiedli na ławkach

Ludzie co twarze dniem zmęczone

Pod lipiec kładą i mrok



Nie śpię bo spotkać chce w mieście

Tę ciszę co gęsta jak noc

Rozmawiać z krokami swoimi krokami

I oto idę nocy naprzeciw

Bo wokół cisza i noc



Czekam aż neon przytłumi

Rozmyta latarnia dnia

Odnajdą się cienie

Odnajdą się cienie

I ludźmi ulice zatłumią

Czekam na przyjście dnia



W mieście jak ryby tramwaje

A miasto jak studnia bez dna

A niebo jak żuraw a niebo jak żuraw

Schyla się nocą i świtem powstaje

Nad rybną studnią bez dna


Na mojej grządce przed domem 

Rośnie mak i łopian 

Złocą się mlecze i wiersze 

A kiedy dojrzewają mlecze 

Ulatują w niebo 

A z nimi wiersze lecą jak ptaki 



Bo moje wiersze są jak ptaki 

Z ziemi wyrosły i pachną ziemią 

I zachwycają się jesienią 

Porą rudych lasów 



Na mojej grządce przed domem 

Spokojnie cicho i swojo 

Księżyc zasiewa blask pachnący 

A pachnie on dymem i nocą 

Burzy pomrukiem i mymi wierszami 

Spotkał je widać gdzieś w niebie 



Bo moje wiersze są jak ptaki 

Z ziemi wyrosły i pachną ziemią 

I zachwycają się jesienią 

Porą rudych lasów