Nocna piosenka o mieście



W mieście jak ryby tramwaje

A miasto jak studnia bez dna

A niebo jak żuraw a niebo jak żuraw

Schylą się nocą i świtem powstaje

Nad rybną studnią bez dna



Zaułków lipcem sparzonych

Wyciszyć nie może zmrok

Zasiedli na ławkach

Zasiedli na ławkach

Ludzie co twarze dniem zmęczone

Pod lipiec kładą i mrok



Nie śpię bo spotkać chce w mieście

Tę ciszę co gęsta jak noc

Rozmawiać z krokami swoimi krokami

I oto idę nocy naprzeciw

Bo wokół cisza i noc



Czekam aż neon przytłumi

Rozmyta latarnia dnia

Odnajdą się cienie

Odnajdą się cienie

I ludźmi ulice zatłumią

Czekam na przyjście dnia



W mieście jak ryby tramwaje

A miasto jak studnia bez dna

A niebo jak żuraw a niebo jak żuraw

Schyla się nocą i świtem powstaje

Nad rybną studnią bez dna


A jeśli mnie dom buczyną spięty

Tej nocy przyjmie w swoje progi

Zapalę gwiazdy w nocy głębi

A sam zakwitnę polnym głogiem



Beskid kołysze się i szumi 

I chwiać się będzie drżeniem nieba

I horyzontu zmieni drogi

I umrzeć moim słowom nie da



Do końca drogi swej noc zmierza

I płoną drzewa w nocnym chłodzie

Czy gościem będę w nim czy muszę 

Do domu swego wejść jak złodziej

A Beskid woła znak mi daje

Pójdź oto droga już niedługa

I trwa świt złocąc wyświechtana

Jesiennym złotem biedna fuga