Nocna piosenka o mieście



W mieście jak ryby tramwaje

A miasto jak studnia bez dna

A niebo jak żuraw a niebo jak żuraw

Schylą się nocą i świtem powstaje

Nad rybną studnią bez dna



Zaułków lipcem sparzonych

Wyciszyć nie może zmrok

Zasiedli na ławkach

Zasiedli na ławkach

Ludzie co twarze dniem zmęczone

Pod lipiec kładą i mrok



Nie śpię bo spotkać chce w mieście

Tę ciszę co gęsta jak noc

Rozmawiać z krokami swoimi krokami

I oto idę nocy naprzeciw

Bo wokół cisza i noc



Czekam aż neon przytłumi

Rozmyta latarnia dnia

Odnajdą się cienie

Odnajdą się cienie

I ludźmi ulice zatłumią

Czekam na przyjście dnia



W mieście jak ryby tramwaje

A miasto jak studnia bez dna

A niebo jak żuraw a niebo jak żuraw

Schyla się nocą i świtem powstaje

Nad rybną studnią bez dna


Śpi obok mała krucha istotka 

A oddech Jej ważniejszy dla mnie jest 

Niż południowy wiatr niespodziany

Niż księżyc

     Niż słodycz tego świata

       W pieśniach opiewana



Czuwanie moje

   Strażniczą wieżą

       Nad niezmierzoną 

            Przestrzenią Jej snu



Obszedłem już wszystkie góry

Widziałem zdjęcia chłopaków z Lhotse

Na ścianie mam K-2

      Lecz chylę czoła nad Olgą

         I wiem że moją bazą 

             Jest miejsce to małe



Śpij małą syta istotko

Bo oddech Twój ważniejszy dla mnie jest 

Niż kurz przebytych dróg

     Niż plik wygranych zdarzeń 

        A słowa znaczą wtedy

             gdy jesteś w nich Ty



Śpi obok mała istotka

Której oddech ważniejszy jest

Niż południowy wiatr

    Czuwanie moje

        strażniczą wieżą

           nad niezmierzoną 

              przestrzenią jej snu



Obszedłem już wszystkie góry

Widziałem zdjęcia chłopaków z Lhotse