Polami polami po miedzach po miedzach

Po błocku skisłym w mgłę i wiatr

Nie za szybko kroki drobiąc

Idzie wiosna



Rozłożyła wiosna spódnicę zieloną

Przykryła błota bury błam

Pachnie ziemia ciałem młodym

Póki wiosna



Ponidzie wiosenne ponidzie leniwe

Prężysz się jak do słońca kot

Rozciągnięte na tych polach

Lichych lasach pstrych łozinach

Skałkach  słońcem rozognionych

Nidą w łąkach roztanczoną

Na Ponidziu wiosna trwa


Zabieram się do pisania

listki pro Tebe moja draha

i słowa krągłe jak całowanie

jak łzy spłynęły pióra śladem

tęsknie do złocistego piachu

włosów Twych ląką pachnących 

		i sadem

brakuje mi uśmiechu Twego 

Twych oczu, piersi, uścisku dłoni,

Zabrakło mi drugiego brzegu

Na którym stałaś szare, drobne

		Drzewo

Już ręka myśli nie może

		Dogonić,

Już myśli fala zieleni

		 Zalewa,



Uź moja miła ne budu pesni

pro Tebe składał ślecinko heska

Wczoraj być może było za wcześnie

Dzisiaj - zbyt późno - zieleń dokoła

Rozlewa banior rzęsa niebieska

Przed marzeniami pochylam czoło