Polami polami po miedzach po miedzach

Po błocku skisłym w mgłę i wiatr

Nie za szybko kroki drobiąc

Idzie wiosna



Rozłożyła wiosna spódnicę zieloną

Przykryła błota bury błam

Pachnie ziemia ciałem młodym

Póki wiosna



Ponidzie wiosenne ponidzie leniwe

Prężysz się jak do słońca kot

Rozciągnięte na tych polach

Lichych lasach pstrych łozinach

Skałkach  słońcem rozognionych

Nidą w łąkach roztanczoną

Na Ponidziu wiosna trwa


Na mojej grządce przed domem 

Rośnie mak i łopian 

Złocą się mlecze i wiersze 

A kiedy dojrzewają mlecze 

Ulatują w niebo 

A z nimi wiersze lecą jak ptaki 



Bo moje wiersze są jak ptaki 

Z ziemi wyrosły i pachną ziemią 

I zachwycają się jesienią 

Porą rudych lasów 



Na mojej grządce przed domem 

Spokojnie cicho i swojo 

Księżyc zasiewa blask pachnący 

A pachnie on dymem i nocą 

Burzy pomrukiem i mymi wierszami 

Spotkał je widać gdzieś w niebie 



Bo moje wiersze są jak ptaki 

Z ziemi wyrosły i pachną ziemią 

I zachwycają się jesienią 

Porą rudych lasów