Już poranek przeciągnął się zgrabnie

i grzbiet słońca wyprężył jak kto

Ptaki chórem śpiewają gra radio

A Ty ciągle wędrujesz przez noc



Jesień pachnie zza okna jabłkami

Sad otrząsa się z nocnej mgły

Mleko dawno już czeka pod drzwiami

Wszyscy wstali i śpisz tylko Ty



Dzwonek zabrzmiał w szkole naprzeciw

I targowy zaludnił się plac

Wszystkim nagle zaczęło się śpieszyć

Otwórz oczy córeczko czas wstać


Zabieram się do pisania

listki pro Tebe moja draha

i słowa krągłe jak całowanie

jak łzy spłynęły pióra śladem

tęsknie do złocistego piachu

włosów Twych ląką pachnących 

		i sadem

brakuje mi uśmiechu Twego 

Twych oczu, piersi, uścisku dłoni,

Zabrakło mi drugiego brzegu

Na którym stałaś szare, drobne

		Drzewo

Już ręka myśli nie może

		Dogonić,

Już myśli fala zieleni

		 Zalewa,



Uź moja miła ne budu pesni

pro Tebe składał ślecinko heska

Wczoraj być może było za wcześnie

Dzisiaj - zbyt późno - zieleń dokoła

Rozlewa banior rzęsa niebieska

Przed marzeniami pochylam czoło