Już poranek przeciągnął się zgrabnie

i grzbiet słońca wyprężył jak kto

Ptaki chórem śpiewają gra radio

A Ty ciągle wędrujesz przez noc



Jesień pachnie zza okna jabłkami

Sad otrząsa się z nocnej mgły

Mleko dawno już czeka pod drzwiami

Wszyscy wstali i śpisz tylko Ty



Dzwonek zabrzmiał w szkole naprzeciw

I targowy zaludnił się plac

Wszystkim nagle zaczęło się śpieszyć

Otwórz oczy córeczko czas wstać


Październik 



Burzą się dróg wymiary

	porudziałym wiatrem

Staje się październik

	w kapocie podartej

Ścichają dni bezdroże

	pogrążone w ciszy

Staje się październik

	w czapie nędznolisiej



Staje się na oczach i w nozdrzach

Pochylony kroczy

Dogląda co jego gdy liście

I drzewa rozłącza



Tili tili  liści szumem

	wypełnione rowy

Staje się październik

	z kaletą dziadową

Toczą się i klekocą 

	kasztanowe kule

Staje się październik

	w złotawej koszuli



Staje się na oczach i w nozdrzach

Pochylony kroczy

Dogląda co jego gdy liście

I drzewa rozłącza



Mieniąc się w stawie słońcem

	pozostałym z lata

Staje się październik

	jesienią bogaty

A potem trop znalazłszy

	na srebrnych rozstajach

Odchodzi październik

	listopad się staje