Poślę dziewczynie torbę pomarańcz 

Niechaj ich wielki kuliste głowy

W Jej drobnych dłoniach radośnie tańczą

Taniec ogniście pomarańczowy

	Taniec ogniście pomarańczowy



Poślę dziewczynie kwiaty niedrogie

Co zapach ziemi płatkami kryją

Rosnące cicho na kopcach mogił

	Takie nie swoje - jak ja niczyje



Poślę dziewczynie na liściach buka

Promienie słońca i wiatru zapach

Choć długo będę po górach szukał

	Naniosę wreszcie na liście mapy

Poślę dziewczynie ślad kół szeroki

Co się nie kończy i nie zaczyna

Odbity w kurzu spękanej drogi 

Po której schodzi z gór biała zima

	Po której schodzi z gór biała zima



Poślę dziewczynie miłość do szlaków

Do gór połonin bacowych gadek

Poślę Jej czerwień ze wszystkich maków

A później chyba już sam przyjadę

	A później chyba już sam przyjadę


Dużo palę ostatnio

     a braknie

 i po cudze chętnie sięgnę ręką

 i myślę dużo myślę

     choć myśli

 nie zawsze są dobre i piękne

     i brakuje mi w sobie

                       tej siły

     ktorej braku nie dostrzegałem nigdy

     by odrożnić racje

                       tych co są

     od racji tych ktorzy byli

 wczoraj było i jest

     bo tkwi we mnie

 i niech będzie choć jutro lecz ze mną

 bo to wczoraj jest ważniejsze niż jutro niepewne

     i siedzimy przy stole

                         ot tak

     święto po co gdy starczy bania

     i mowimy mowimy

                       choć

     słowa tylko składają się

                       w zdania...