Sprzysiężeni budząc się świtem

Przykrywają palcami oczy

By zatrzymać chociaż przez chwilę

Nić wysnutą z osnowy nocy



Nić co nieba barwą się mieniąc

Diretissimę w ścianie kreśli

Potem dnia zakładają brzemię

I ruszają w drogę ku szczęściu



Mija dzień koło się toczy

Marzeniami kładą się cienie 

I odradza się każdej nocy 

I odradzą się każdej nocy

Sprzysiężenie górskiego kamienia



Sprzysiężeni - przyjazne dłonie

Plotą węzeł nad ogniem watry

I wpatrzeni w gasnący płomień

Nucą pieśni pachnące wiatrem



Nie rozplotą ni burze ni waśnie

Tego co złączone przez ogień

Słońce wokół - wciąż jaśniej jaśniej 

Zakwitł kamień dziś górskim głogiem



Mija dzień koło się toczy

Marzeniami kładą się cienie 

I odradza się każdej nocy 

I odradzą się każdej nocy

Sprzysiężenie górskiego kamienia



A gdy wiatrem sprzysiężonym w oczy zawieje

Bliski uśmiech w cię nocy odejdzie

Bukowina opuszcza ramiona

Bukowina łeb pochyla siwy

Czas odpływa z czasem smutek kona

Lecz wspomnienia pozostają żywe



Mija dzień koło się toczy

Marzeniami kładą się cienie 

I odradza się każdej nocy 

I odradzą się każdej nocy

Sprzysiężenie górskiego kamienia


Mistrzowi Harasymowiczowi



Jeszcze się z nocy kołysze miasto

8.15 na Stawach bar

bramę otwiera wchodzimy tędy

Ja i Hnatowicz Jan



Co tu zostało z wierszy Mistrza

Klasa robotnicza fasolka z bufetu

A smak poranny piwa łapczywie 

Poznają poematy w beretach



Wszedł dzielnicowy krokiem szeryfa

Ostro spod dacha popatrzył

Nie mieści mu się w głowie służbowej

Że można wypić na czczo

Co tu zostało z wierszy Mistrza

Kiedy wyjść trzeba na papierosa

A bufetowa grozi gliną 

Gdy ktoś coś powie głośniej



Pod ścianą zaraz przy wejściu

Paląc sporty z rękawa

Siedli goście wprost z wierszy Mistrza

Bubu Makino wypisz wymaluj



Słuchaliśmy ich z Hnatowiczem

Jak żywy poemat Stawów

Poezją był brzęk ich kufli

Kosmiczny wymiar miały słowa



Lecz chłopakom od sąsiedniego stolika

Chyba z zawodówki pobliskiej

Nagle się dziwnie zachciało

Żeby te zgredy wyszli



Co tu zostało z wierszy Mistrza

Chłodem powiało od drzwi niedomkniętych

I wyszliśmy z Hnatowiczem

Gdzie indziej szukać poezji