Sprzysiężeni budząc się świtem

Przykrywają palcami oczy

By zatrzymać chociaż przez chwilę

Nić wysnutą z osnowy nocy



Nić co nieba barwą się mieniąc

Diretissimę w ścianie kreśli

Potem dnia zakładają brzemię

I ruszają w drogę ku szczęściu



Mija dzień koło się toczy

Marzeniami kładą się cienie 

I odradza się każdej nocy 

I odradzą się każdej nocy

Sprzysiężenie górskiego kamienia



Sprzysiężeni - przyjazne dłonie

Plotą węzeł nad ogniem watry

I wpatrzeni w gasnący płomień

Nucą pieśni pachnące wiatrem



Nie rozplotą ni burze ni waśnie

Tego co złączone przez ogień

Słońce wokół - wciąż jaśniej jaśniej 

Zakwitł kamień dziś górskim głogiem



Mija dzień koło się toczy

Marzeniami kładą się cienie 

I odradza się każdej nocy 

I odradzą się każdej nocy

Sprzysiężenie górskiego kamienia



A gdy wiatrem sprzysiężonym w oczy zawieje

Bliski uśmiech w cię nocy odejdzie

Bukowina opuszcza ramiona

Bukowina łeb pochyla siwy

Czas odpływa z czasem smutek kona

Lecz wspomnienia pozostają żywe



Mija dzień koło się toczy

Marzeniami kładą się cienie 

I odradza się każdej nocy 

I odradzą się każdej nocy

Sprzysiężenie górskiego kamienia


Daj ciepło Twoje daj kształt twarzy

A włosy moje do ust przytul

Pieśń jaką znasz najstarszą zanuć

Nie słowem lecz dłońmi pytaj



Weź oczy daję w nich pragnienie

Mych ramion weź przystań cichą

Weź potu zapach a z rak drżenie

Jak z talii kart mnie wyczytaj



Wejdź we mnie falą wpłyń wpłyń we mnie

Pod serce dojdź aż do krzyku 

Krwi potem spokój wróć znużeniem

Półsennie  niech płynie w żyłach



I dłonie nasze spleć w sytości

Posłuchaj jak cisza rośnie

Wiesz sporo czasu do jasności 

Czekajmy niech wpierw noc zaśnie