Śpi obok mała krucha istotka 

A oddech Jej ważniejszy dla mnie jest 

Niż południowy wiatr niespodziany

Niż księżyc

     Niż słodycz tego świata

       W pieśniach opiewana



Czuwanie moje

   Strażniczą wieżą

       Nad niezmierzoną 

            Przestrzenią Jej snu



Obszedłem już wszystkie góry

Widziałem zdjęcia chłopaków z Lhotse

Na ścianie mam K-2

      Lecz chylę czoła nad Olgą

         I wiem że moją bazą 

             Jest miejsce to małe



Śpij małą syta istotko

Bo oddech Twój ważniejszy dla mnie jest 

Niż kurz przebytych dróg

     Niż plik wygranych zdarzeń 

        A słowa znaczą wtedy

             gdy jesteś w nich Ty



Śpi obok mała istotka

Której oddech ważniejszy jest

Niż południowy wiatr

    Czuwanie moje

        strażniczą wieżą

           nad niezmierzoną 

              przestrzenią jej snu



Obszedłem już wszystkie góry

Widziałem zdjęcia chłopaków z Lhotse


Na mojej grządce przed domem 

Rośnie mak i łopian 

Złocą się mlecze i wiersze 

A kiedy dojrzewają mlecze 

Ulatują w niebo 

A z nimi wiersze lecą jak ptaki 



Bo moje wiersze są jak ptaki 

Z ziemi wyrosły i pachną ziemią 

I zachwycają się jesienią 

Porą rudych lasów 



Na mojej grządce przed domem 

Spokojnie cicho i swojo 

Księżyc zasiewa blask pachnący 

A pachnie on dymem i nocą 

Burzy pomrukiem i mymi wierszami 

Spotkał je widać gdzieś w niebie 



Bo moje wiersze są jak ptaki 

Z ziemi wyrosły i pachną ziemią 

I zachwycają się jesienią 

Porą rudych lasów