Śpi obok mała krucha istotka 

A oddech Jej ważniejszy dla mnie jest 

Niż południowy wiatr niespodziany

Niż księżyc

     Niż słodycz tego świata

       W pieśniach opiewana



Czuwanie moje

   Strażniczą wieżą

       Nad niezmierzoną 

            Przestrzenią Jej snu



Obszedłem już wszystkie góry

Widziałem zdjęcia chłopaków z Lhotse

Na ścianie mam K-2

      Lecz chylę czoła nad Olgą

         I wiem że moją bazą 

             Jest miejsce to małe



Śpij małą syta istotko

Bo oddech Twój ważniejszy dla mnie jest 

Niż kurz przebytych dróg

     Niż plik wygranych zdarzeń 

        A słowa znaczą wtedy

             gdy jesteś w nich Ty



Śpi obok mała istotka

Której oddech ważniejszy jest

Niż południowy wiatr

    Czuwanie moje

        strażniczą wieżą

           nad niezmierzoną 

              przestrzenią jej snu



Obszedłem już wszystkie góry

Widziałem zdjęcia chłopaków z Lhotse


Polami polami po miedzach po miedzach

Po błocku skisłym w mgłę i wiatr

Nie za szybko kroki drobiąc

Idzie wiosna



Rozłożyła wiosna spódnicę zieloną

Przykryła błota bury błam

Pachnie ziemia ciałem młodym

Póki wiosna



Ponidzie wiosenne ponidzie leniwe

Prężysz się jak do słońca kot

Rozciągnięte na tych polach

Lichych lasach pstrych łozinach

Skałkach  słońcem rozognionych

Nidą w łąkach roztanczoną

Na Ponidziu wiosna trwa