Tu przy piwie



Tu przy piwie się snują rozmowy

Jak dym zawieszony nad stołem

Leniwie słowo za słowem

W gwar odpływa co naokoło

Wtem poeta się zrywa do lotu

Pani Stasia z rachunkiem się zbliża

Światu dać chciał arkadie z powrotem

Jakby żyto kto ziarnem zagryzał



	A tam pola jak pszczele plastry

	Późne żniwa wiec ludźmi rojne

	I rozmyty jesienią przestwór

	I powietrze na oczach szkliste

	Mieni barwami się obraz

	W pozłacanych ramach dzieciństwa



Tu brzmi ech kroków samotnie

Jak ćma co do światła się garnie

Zabiega drogę przechodniom

Których cienie się kryją po bramach

Wpław przez miasto od brzegu do brzegu

Patrzy niebo przez monokl księżyca 

Inny księżyc się śni idącemu

Jakby żyto kto ziarnem zagryzał



	A tam pola jak pszczele plastry

	Późne żniwa wiec ludźmi rojne

	I rozmyty jesienią przestwór

	I powietrze na oczach szkliste

	Mieni barwami się obraz

	W pozłacanych ramach dzieciństwa



Tu nad ranem sen ciężki i mokry

Lęk przeszywa stukiem do okna

Wraz z głową kocem się okryć 

I dać głowie cichą samotność

I nie myśleć o jutrze o wczoraj

Chłód od okna jak pies stopy liże

Jak przypomnieć zamglony już obraz

Jakby "żyto" kto ziarnem zagryzał



                 A tam pola jak pszczele plastr

                 Późne żniwa wiec ludźmi rojne

                 I rozmyty jesienią przestwór

                 I powietrze na oczach szkliste

                 Mieni barwami się obraz

                 W pozłacanych ramach dzieciństwa


I Kolędziołka Kacper Z Sękowej

    Ja Panu w mym dzbanie

    Żywicy przyniosę

    Co w nim niby w trzosie

    Miedziakiem się mieni

    Świerkowa z imienia

    Beskidzka to święta

    I jej to pamiętam

    Przyniosę Dziecięciu



II Kolędziołka Melchior z Wysowej (Prawosławny)

    Ja Panu do dzbana

    Nałożę zapachu

    Drzew starych i piachu

    I kwiatów jesiennych

    Co w słońcu brzemienne

    Leniwe na trawie

    Zasnęły już prawie

    Przyniosę Dziecięciu



III Kolędziołka Baltazar Z Libuszy

    Ja Panu trzy dzbany

    Ze złotem bukowym

    Z jesiennej Łachowej

    Przyniosę od siebie

    I wiatru co w niebie

    Wygrywa kolędy

    Nie tędy to tędy

    Przyniosę Dziecięciu



        Hej pastyrze! Hej pastyrze!

        Skaczta aż do powały

        Muczta bydlątka boże

        Raduj się świecie cały

        Bo się narodziło Dzice

        Nożynami machające

            Powoluśku bo niechcący

            Józefie pijaczyno

            Uksywdzis jedyne

            Hej ho! dookoła

            Hej ho! dokoluśka

        Stała się boża wola

        Pojaśniało niebo z gwiazdy

        Pojaśniała twarz od łez co

        Po policzkach spłynęły

            Ady nie płac matka bez co?

            Uśmiechnij się do synacka