W śniegu słońcem połączeni

Plotąc tkliwości przędze

Ponad czasem żyją

		Sami w wirze zdarzeń

Krok za krokiem

		Krok za krokiem

Idąc krokiem sarnim

			Zakochani

	Deszczu krople ci utoczę

	W świecidełko przejrzyste

	Rozniebieszczę morze

		Rozszeleszcze liście

	Coraz bliżej

		Coraz bliżej

	Wspólne oddychanie

			Zakochani

Dam na dłoni ciepła garstkę

Oczu palcami dotknę

Chcesz powróżę z kart Ci 

		 Cisze zwielokrotnię

Lat już tyle

	Lat już tyle

Połączeni snami

			Zakochani

	Na kobiercu resztek zimy

	Ręce związane chmurą

	Biblia Połoniny

			Błogosławią góry

	Dokąd idą

		Dokąd idą

	Życia stromą granią

			Zakochani


Na mojej grządce przed domem 

Rośnie mak i łopian 

Złocą się mlecze i wiersze 

A kiedy dojrzewają mlecze 

Ulatują w niebo 

A z nimi wiersze lecą jak ptaki 



Bo moje wiersze są jak ptaki 

Z ziemi wyrosły i pachną ziemią 

I zachwycają się jesienią 

Porą rudych lasów 



Na mojej grządce przed domem 

Spokojnie cicho i swojo 

Księżyc zasiewa blask pachnący 

A pachnie on dymem i nocą 

Burzy pomrukiem i mymi wierszami 

Spotkał je widać gdzieś w niebie 



Bo moje wiersze są jak ptaki 

Z ziemi wyrosły i pachną ziemią 

I zachwycają się jesienią 

Porą rudych lasów